Tarihsel birikim ve tecrübeye dayalı varoluş iradesi, bireylerin ve milletlerin kimlik algısını belirleyen temel unsurlardır. Milletler, kimliklerini ve varoluş hikâyelerini tarihsel tecrübelerinden ve köklerinden beslenen epistemik bir zemin üzerinde inşa ederler. Türk millî kimliği de bu tarihsel süreklilik ve kolektif hafıza çerçevesinde şekillenmiştir. Türk millî kimliği ile bu kimliğe yönelik aidiyet ve sadakat duyguları köklü bir geçmişe sahiptir. Kadim Türk kimliğine yönelik aidiyet duygusu, Osmanlı İmparatorluğu’nun çözülme sürecinde moderniteyle birleşerek modern Türk milliyetçiliğinin temelini oluşturmuştur. Ziya Gökalp, Yusuf Akçura ve daha pek çok önemli münevverin fikri omuzlarında yükselen Türk milliyetçiliği, yeni Türkiye Cumhuriyeti’nin de ideolojik temellerini oluşturan unsurlardan biri olmuştur. Bu isimlerden özellikle Ziya Gökalp Osmanlı’dan Türkiye Cumhuriyeti’ne geçiş sürecinde Türk milletinin ufkunu aydınlatmış ve milliyetçilik anlayışının kuramsal temellerinin oluşmasında belirleyici bir rol oynamıştır. Bu fikri müktesebat ve gücün yanı sıra bilimsel anlamda da önemli bir isim olan Gökalp, Cumhuriyetimizin kuruluş dönemi fikir hayatımıza yön veren. İstanbul Darülfünun’da içtimaiyat kürsüsünün kurucusu olmuştur.
